Προσωπική Εξέλιξη

Πίνακας Eisenhower: Ένα βασικό εργαλείο διαχείρισης χρόνου

Πίνακας Eisenhower: Ένα βασικό εργαλείο διαχείρισης χρόνου 2477 1855 Manolis Stratakis

Είναι αρκετός ο χρόνος της ημέρας μας;

Ο χρόνος είναι από τις πιο δημοκρατικές έννοιες της ανθρωπότητας. Όχι η ευφυία. Όχι τα χρήματα. Όχι η υγεία. Όχι η ευτυχία. Ο χρόνος! Όλοι μας έχουμε 24 ώρες. Αν το σκεφτείτε, ο χρόνος είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε. Ξεκινάμε στη ζωή ως μωρά, έχοντας όλο το χρόνο του κόσμου και καθώς μεγαλώνουμε φτάνουμε σε ένα σημείο όπου κάθε λεπτό της μέρας μας είναι γεμάτο με κάτι. Έπειτα παραπονιόμαστε ότι δεν έχουμε χρόνο. Λάθος! Και πάλι έχουμε 24 ώρες. Αλλά τώρα η μέρα μας έχει γεμίσει με διάφορα καθήκοντα.

Ο πίνακας ως εργαλείο για τη διαχείριση του χρόνου μας

«Όταν δεν έχεις χρόνο, φτιάξε χρόνο». Μπορεί να ακούγεται παράλογο, αλλά ίσως είναι μια τέλεια συμβουλή. Ο πίνακας του Eisenhower είναι το εργαλείο που θα χρειαστούμε για να φτιάξουμε χρόνο.

Ο Αμερικάνος Στρατηγός και Πρόεδρος Eisenhower κάποτε είπε: «Έχω δύο ειδών προβλήματα: επείγοντα και σημαντικά. Αυτά που είναι σημαντικά, σπάνια είναι επείγοντα και αυτά που είναι επείγοντα, σπάνια είναι σημαντικά».

Ένα συνηθισμένο μοτίβο στις επιχειρήσεις αλλά και στην προσωπική μας ζωή, είναι η συνεχής μεταπήδηση από το ένα επείγον θέμα στο άλλο, αφιερώνοντας ελάχιστο ή καθόλου χρόνο στα θέματα που είναι σημαντικά. Σαν μια ατέλειωτη ουρά από επείγοντα θέματα που όσα κι αν τακτοποιούμε, τόσο εμφανίζονται καινούρια. Είμαστε σε ένα συνεχή πόλεμο με μια σύγχρονη Λερναία Ύδρα. Κόβουμε ένα κεφάλι και δύο νέα ξεφυτρώνουν από το πουθενά.

Αν αναλύσουμε τις τέσσερις περιοχές που φαίνονται στον πίνακα Eisenhower, θα γίνει αμέσως αντιληπτό πώς θα μας βοηθήσει στη διαχείριση του χρόνου μας:

Περιοχή 1: (Επείγοντα και Σημαντικά): Κάντε Άμεσα!

Αυτή είναι η πιο κρίσιμη περιοχή, περιέχει εκείνα τα καθήκοντα που είναι και Επείγοντα και Σημαντικά. Αυτά χρειάζεται να γίνουν άμεσα καθώς είναι βασικά για τη ζωή ή την καριέρα μας. Τυπικές δραστηριότητες αυτής της περιοχής είναι σημαντικά προβλήματα, καταληκτικές ημερομηνίες και έκτακτες κρίσεις.

Περιοχή 2: (Σημαντικά αλλά όχι Επείγοντα): Προγραμματίστε!

Εδώ τοποθετούμε όλα τα καθήκοντα που είναι σημαντικά αλλά δεν είναι επείγοντα. Σε αυτά χρειάζεται να επενδύσουμε τον περισσότερο μας χρόνο. Συνήθως πρόκειται για προσωπικούς ή επαγγελματικούς μακροπρόθεσμους στόχους και δραστηριότητες σχετικές με σημαντικούς τομείς της ζωής όπως εκπαίδευση, καριέρα, οικογένεια, ψυχαγωγία ή προσωπική ανάπτυξη. Προγραμματίστε αυτά τα καθήκοντα ως εκκρεμότητες μέχρι να βρείτε τον απαραίτητο χρόνο για να τα κοιτάξετε προσεκτικά. Προσοχή εδώ, καθώς αν και αυτές οι δραστηριότητες δεν είναι επείγουσες, αργά η γρήγορα – αν αγνοηθούν – θα μετατραπούν σε επείγουσες.

Περιοχή 3: (Επείγοντα αλλά όχι Σημαντικά): Αναθέστε!

Αν κάποια δραστηριότητα σας αξίζει να βρίσκεται σε αυτή την περιοχή, τότε δεν αξίζει να ασχοληθείτε μαζί της. Πιθανότατα πρόκειται για κάποιο περισπασμό που θα σας αποσυντονίσει, οπότε καλύτερα να τον αναθέσετε σε κάποιον άλλο ή να τον αναβάλλετε. Είναι πολλές οι δραστηριότητες που εμφανίζονται ως επείγουσες ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι. Τα περισσότερα μηνύματα και τηλεφωνήματα ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Αν απαντάτε σε κάθε μήνυμα ή τηλέφωνο που λαμβάνετε, τότε δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα σημαντικά θέματα που απαιτούν την απερίσπαστη προσοχή σας. Το ίδιο συμβαίνει και με τα επαγγελματικά meetings. Δεν χρειάζεται να συμμετέχετε σε όποια συνάντηση σας καλούν, επιλέξτε αν χρειάζεται να πάτε ή όχι. Μια συνηθισμένη πηγή που γεμίζει την 3η μας περιοχή είναι οι άλλοι. Λέγοντας ευγενικά «όχι» ή ενθαρρύνοντας τους να λύσουν το πρόβλημα μόνοι τους, συνήθως αρκεί για να μας αποδεσμεύσει.

Περιοχή 4: (Ούτε Επείγοντα, Ούτε Σημαντικά): Ξεφορτωθείτε!

Αυτές οι δραστηριότητες που δεν είναι ούτε επείγουσες, ούτε σημαντικές είναι απλά σπατάλη χρόνου και θα πρέπει να τις αγνοείτε ή να τις μειώνεται όσο γίνεται. Εάν καταφέρετε να μειώσετε δραστικά τον χρόνο που δαπανάτε στην Περιοχή 4, ελευθερώνετε πολύτιμο χρόνο για τις περιοχές 1 και 2. Η ασυναίσθητη παρακολούθηση τηλεόρασης, τα εθιστικά ηλεκτρονικά παιχνίδια και η αφηρημένη πλοήγηση στο web είναι μερικοί συνηθισμένοι τρόποι σπατάλης χρόνου. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι μια καλή ταινία ή λίγη ξεκούραση είναι σπατάλη χρόνου. Χρειάζεται αρκετή προσοχή στην διάκριση του είναι για εμάς σημαντικό και τι όχι.

Αναβλητικότητα

Συχνά η αναβλητικότητα εμφανίζεται όταν δεν είμαστε σίγουροι τι είναι σημαντικό και τι επείγον. Μας προκαλεί σύγχυση και μας αφήνει μετέωρους όσο προσπαθούμε να αποφασίσουμε ποια θα είναι η επόμενη δραστηριότητα που θα φέρουμε στο προσκήνιο.

Όταν δοκιμάσετε αυτό το εργαλείο για πρώτη φορά, πιθανώς θα έχετε μια δυσκολία να κατηγοριοποιήσετε τα καθήκοντα σας, ίσως αισθανθείτε κάποιο εκνευρισμό ή νιώσετε ότι χάνετε τον χρόνο σας. Δεν χάνετε τον χρόνο σας. Επενδύετε λίγο από τον χρόνο σας στην απόκτηση μίας σπουδαίας δεξιότητας, η οποία θα σας εξοπλίσει με πολύτιμη συγκέντρωση και αυτεπίγνωση. Θα σας γλυτώσει πολύ χρόνο για όλη την υπόλοιπη σας ζωή!

 

Κοκτέιλ Ευτυχίας

Το Κοκτέιλ της Ευτυχίας

Το Κοκτέιλ της Ευτυχίας 2560 1789 Manolis Stratakis

Υπάρχει συνταγή για το πόσο ευτυχισμένοι θα γίνουμε;

Γιατί κάποιοι άνθρωποι δείχνουν να είναι ευτυχισμένοι ενώ κάποιοι άλλοι όχι; Τι είναι αυτό που μας κάνει ευτυχισμένους; Είναι τα χρήματα, η ομορφιά, η υγεία, η μόρφωση, τα γονίδια; Αναμφισβήτητα όλα αυτά παίζουν κάποιο ρόλο.

Έχουμε λόγο στη διαμόρφωση της προσωπικής μας ευτυχίας;

Έρευνες της Sonja Lyubomirsky σε μονοζυγωτικούς και διζυγωτικούς δίδυμους έχουν δείξει ότι όλοι γεννιόμαστε με ένα βασικό επίπεδο ευτυχίας, μια αρχική τιμή. Η αρχική αυτή τιμή, αφορά στα συναισθηματικά χαρακτηριστικά και στην ιδιοσυγκρασία που ο καθένας κληρονομεί από τους γονείς του και είναι διαφορετική για κάθε άνθρωπο, σε άλλον είναι πιο υψηλή, σε άλλον πιο χαμηλή.

Όμως αυτή η γενετική τιμή δεν καθορίζει εξολοκλήρου το τελικό επίπεδο της ευτυχίας μας, παρά μόνο το 50% αυτής.

Κοκτέιλ Ευτυχίας

Υπάρχουν όμως ακόμα δύο παράγοντες που παίζουν ρόλο:

α. τα γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή μας (θετικά ή αρνητικά) και

β. η δική μας, εκούσια, εσκεμμένη δραστηριότητα: οι δικές μας ενέργειες.

Από τη μια δηλαδή έχουμε το τι μας φέρνει η ζωή κι από την άλλη το τι κάνουμε εμείς για αυτό. Τι μας συμβαίνει και πώς το αντιμετωπίζουμε.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι οι περιστάσεις, όπως τα γεγονότα που θα μας συμβούν ή ο πλούτος και η υγεία μας, είναι ο κύριος παράγοντας που επηρεάζει την ευτυχία μας, όμως όπως προκύπτει από τη θεωρία της Προσαρμογής στην Ευχαρίστηση και τις υπόλοιπες έρευνες της Θετικής Ψυχολογίας το ποσοστό αυτό κυμαίνεται μόνο γύρω στο 10%. Αντίθετα, ο τρόπος που εμείς χειριζόμαστε τα γεγονότα και τις περιστάσεις επηρεάζει την ευτυχία μας κατά ένα 40%, δηλαδή 4 φορές παραπάνω!

Η ζωή δηλαδή μας μοιράζει ένα φύλλο, αλλά από εκεί και πέρα έχει τεράστια σημασία πώς εμείς θα το παίξουμε.

Με άλλα λόγια, από τη μια έχουμε τα γονίδια και τις περιστάσεις, δηλαδή ένα 60% το οποίο δεν είναι στον έλεγχο μας και από την άλλη τη δική μας διαχείριση, ένα πελώριο 40% το οποίο μπορούμε να επηρεάσουμε. Ο τρόπος σκέψης μας, η συμπεριφορά μας και οι πράξεις μας ελέγχουν αυτό το 40%!

Ευτυχία = Γονίδια + Περιστάσεις + Προσωπική Διαχείριση

Όπως κάθε τι που θεωρείται σημαντικό, έτσι και η κατάκτηση της προσωπικής μας ευτυχίας χρειάζεται κάποια προσπάθεια, αρκετή δέσμευση και απόλυτη συνέπεια.

Από πού ξεκινάμε;

Μερικά πρώτα βήματα που θα σας οδηγήσουν προς αυτόν τον στόχο είναι τα εξής:

  • Κατανοήστε τι είναι καλό για το σώμα και το μυαλό σας
  • Μειώστε την υπερανάλυση
  • Σταματήστε τις κοινωνικές συγκρίσεις
  • Επενδύστε χρόνο στην προσωπική σας ανάπτυξη
  • Καλλιεργείστε τις σχέσεις σας με ανθρώπους που έχουν ήδη επιτύχει σε αυτό
  • Αναπτύξτε την ανθεκτικότητα σας
  • Θέσετε στόχους και κυνηγήστε τους
  • Αυξήστε τις εμπειρίες ροής

Τέλος, αρχίστε να νιώθετε χαρούμενοι, ακόμα κι αν δεν είστε! Όπως όταν ξεκινάτε ένα ταξίδι, χωρίς ακόμα να έχετε φτάσει στον προορισμό σας.

 

Johari Window

Johari Window: Ένα εξαιρετικό εργαλείο αυτεπίγνωσης

Johari Window: Ένα εξαιρετικό εργαλείο αυτεπίγνωσης 2560 2080 Manolis Stratakis

Το παράθυρο Johari είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο αυτεπίγνωσης. Η ονομασία του προέρχεται από τους ανθρώπους που το επινόησαν, τους ψυχολόγους Joseph Lufft και Ηarry Ingam.

Αυτό το εργαλείο μας βοηθάει να συνειδητοποιήσουμε γνωστές και άγνωστες πλευρές του εαυτού μας. Δίνει έμφαση σε σημαντικές δεξιότητες όπως η συμπεριφορά, η ενσυναίσθηση, η ομαδική συνεργασία και η γενικότερη προσωπική ανάπτυξη.

Johari Window

Ο εαυτός μας χωρίζεται σε τέσσερις περιοχές:

  • Ανοικτή (γνωστή σε εμάς, γνωστή στους άλλους)
  • Κρυφή (γνωστή σε εμάς, άγνωστη στους άλλους)
  • Τυφλή (άγνωστη σε εμάς, γνωστή στους άλλους)
  • Άγνωστη (άγνωστη σε εμάς, άγνωστη στους άλλους)

Ας τις δούμε όλες αναλυτικά:

Ανοικτός Εαυτός

Είναι το δημόσιο μέρος του εαυτού μας, εκείνο που μπορούμε να δούμε τόσο εμείς όσο και οι άλλοι. Περιλαμβάνει όλα αυτά που αποκαλύπτουμε και μοιραζόμαστε ελεύθερα όπως κάποιο μέρος των εμπειριών μας, της γνώσης, της γνώμης και των απόψεων μας, των συναισθημάτων μας. Επίσης τις ικανότητες μας, τις γνώσεις μας, τα προτερήματα, τα ελαττώματα, τις επιθυμίες και τα προβλήματά μας. Άνθρωποι με μεγάλη ανοικτή περιοχή έχουν σημαντικό βαθμό αυτεπίγνωσης, καθαρή σκέψη, αυτοπεποίθηση και αυθεντικότητα. Νιώθουν άνετα με τον εαυτό τους γνωρίζοντας τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες τους, χαράζουν τον δικό τους δρόμο, είναι σίγουροι για τις αποφάσεις τους και σπάνια νιώθουν την ανάγκη να αποζητούν την έγκριση των άλλων.

Κρυφός Εαυτός

Είναι το μέρος εκείνο του εαυτού μας που είναι ορατό σε εμάς αλλά όχι στους άλλους. Σε αυτή την περιοχή κρατάμε πολύ προσωπικές μας πληροφορίες, όλα εκείνα που δεν είμαστε καθόλου πρόθυμοι να μοιραστούμε με άλλους, αφού μπορεί να πρόκειται για αδυναμίες, δυσλειτουργίες, φόβους, συναισθήματα, κίνητρα, φαντασιώσεις, λάθη, τρωτά σημεία, μυστικά, ενοχές, πόθους. Ωστόσο, μπορεί να περιλαμβάνει και θετικά μας χαρακτηριστικά τα οποία δεν αποκαλύπτουμε από μετριοφροσύνη ή ντροπαλότητα. Ο βαθμός εμπιστοσύνης που έχουμε σε διάφορα άτομα, μας οδηγεί να αποφασίζουμε και για το μέγεθος της πληροφορίας που είμαστε πρόθυμοι να μοιραζόμαστε μαζί τους. Εκείνος που έχει υπερμεγέθη κρυφό εαυτό τείνει να φαίνεται εσωστρεφής, κρυψίνους και μυστικοπαθής στους άλλους. Ο ίδιος όμως δεν προβληματίζεται ιδιαίτερα, έτσι μπορεί να δείχνει και απόμακρος ή χαμένος στον κόσμο του.

Τυφλός Εαυτός

Είναι εκείνο το μέρος της προσωπικότητας μας που οι άλλοι βλέπουν σε εμάς, αλλά που εμείς δεν μπορούμε να δούμε. Περιλαμβάνει στοιχεία όπως η μη λεκτική επικοινωνία, οι ιδιομορφίες μας και όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά μας που οι άλλοι μεταφράζουν διαφορετικά από εμάς. Η καλοπροαίρετη κριτική μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πράγματα, μεταφέροντας τα έτσι από την τυφλή στην ανοικτή περιοχή. Άνθρωποι που έχουν μεγάλη τυφλή περιοχή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αφελείς και να δυσκολεύονται στις επαγγελματικές και κοινωνικές τους σχέσεις.

Άγνωστος Εαυτός

Είναι εκείνος που ούτε εμείς, ούτε οι άλλοι γύρω μας μπορούν να δουν. Πρόκειται για πράγματα που είναι έξω από την επίγνωση, τόσο τη δική μας όσο και των άλλων, όπως καταπιεσμένα συναισθήματα και εμπειρίες που έχουν αποθηκευτεί βαθιά στο υποσυνείδητο. Αυτά μπορεί να παραμείνουν για πάντα εκεί άγνωστα ή να τα ανακαλύψουμε κάποια στιγμή οπότε και θα εισέλθουν σε κάποια άλλη περιοχή του εαυτού μας (την κρυφή, την τυφλή ή ακόμη και την ανοικτή). Εκείνοι με δυσανάλογα μεγάλο άγνωστο εαυτό είναι άνθρωποι που δεν έχουν αναζητήσει ποτέ την αυτογνωσία, δεν έχουν κάνει ποτέ κάποια επένδυση στην αυτοβελτίωση τους. Δυσκολεύονται στις σχέσεις τους με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό και γενικά έχουν μια θολή αντίληψη του κόσμου στον οποίο ζουν.

Tο υπόλοιπο παγόβουνο

Ενώ οι πρώτοι τρεις εαυτοί είναι η κορυφή του παγόβουνου, ο άγνωστος εαυτός μας είναι το υπόλοιπο παγόβουνο. Είναι το κομμάτι που κρύβει το μεγαλύτερο μέρος της πληροφορίας για το ποιοι πραγματικά είμαστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τολμούν να βουτήξουν στα θολά και παγωμένα νερά του μυαλού τους ακόμα κι αν έχουν πειστεί ότι μπορεί να κρύβεται ένας θησαυρός εκεί μέσα. Όσοι όμως το τολμούν, μετά το πρώτο σοκ, αντιλαμβάνονται ότι κι αυτό είναι μια τέχνη την οποία όσο κανείς την εξασκεί, τόσο βελτιώνεται και όσο βελτιώνεται τόσο πιο μεγάλα είναι τα οφέλη που αποκομίζει.

Τεχνικές όπως η αυτοπαρατήρηση, η ενδοσκόπηση και ο διαλογισμός μπορούν να μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε ένα σημαντικό μέρος του άγνωστου εαυτού μας, με εκπληκτικά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Η ψυχανάλυση και το coaching επίσης μας ανοίγουν την πόρτα και μας οδηγούν χέρι-χέρι στο εκπληκτικό μονοπάτι της αυτογνωσίας.

 

Στυλ απόκρισης

Στυλ απόκρισης 2560 1780 Manolis Stratakis

Υπάρχουν 4 διαφορετικά στυλ απόκρισης στο άκουσμα καλών νέων ενός άλλου (συνεργάτη, φίλου, παιδιού, συντρόφου, κλπ.):

  • Ενεργητικό Δημιουργικό
  • Παθητικό Δημιουργικό
  • Ενεργητικό Καταστροφικό
  • Παθητικό Καταστροφικό

Παράδειγμα: Γυρνάει ο/η σύζυγος το απόγευμα στο σπίτι:

  • Αγάπη μου! Πήρα την προαγωγή!!

Σύζυγος: (επιλέξτε ένα από τα παρακάτω για να βρείτε το στυλ απόκρισης σας!)

 

Ενεργητικό

Παθητικό

Δημιουργικό
  • Ενθουσιασμός
  • Οπτική επαφή
  • Αυθεντικό χαμόγελο
  • Χαρά

Μπράβο μωρό μου! Εξαιρετικά νέα! Το ήξερα οτι θα τα καταφέρεις! Πώς αισθάνεσαι τώρα; (τον/την κοιτάζει στα μάτια)

 Περίμενε να ανοίξουμε ένα ωραίο μπουκάλι κρασί και να καθίσουμε να μου τα πεις!

  • Χαμηλή ενέργεια
  • Αργοπορημένη απόκριση
  • Ησυχία

Α οκ, ωραία.. [παύση αρκετών δευτερολέπτων]

 Καλή αυτή η εξέλιξη για σένα..

 (Κοιτάζει στο.. υπερπέραν, ή τα παπούτσια του/της)

 

 

Καταστροφικό
  • Ακυρωτικό
  • Απορριπτικό
  • Μειωτικό [ύφος]

Ωχ! Και τώρα δηλαδή θα σε βλέπουμε ακόμα πιο λίγο; Θα τα καταφέρνεις με περισσότερες ευθύνες;

  • Αποφυγή
  • Αγνόηση
  • Εσωστρέφεια

  Καλά.. εδώ ο κόσμος καίγεται.. κι εσένα σε απασχολεί μονάχα ο εαυτούλης σου!

 

 

Πόσο συχνά βρίσκεστε σε Ροή;

Πόσο συχνά βρίσκεστε σε Ροή; 2409 2109 Manolis Stratakis

Η ζώνη της Στασιμότητας, της Ανάπτυξης και της Ροής

Καθημερινά όλοι ασχολούμαστε με τις διάφορες δραστηριότητες μας. Κάποιες από αυτές είτε είναι απλές και εύκολες, είτε μας είναι γνωστές, τις έχουμε επαναλάβει πολλές φορές και έχουν μπει στον.. «αυτόματο». Αυτές δεν παρουσιάζουν καμία δυσκολία, αντίθετα συχνά μας προκαλούν ανία και πλήξη. Όσο ασχολούμαστε με αυτές, μπορεί να νιώθουμε άνετα αλλά σύντομα χάνουμε το ενδιαφέρον μας καθώς δεν ξεφεύγουμε από τη  ζώνη άνεσης που ταυτίζεται και με τη ζώνη στασιμότητας μας.

Κάποιες άλλες είτε είναι καινούργιες για εμάς άρα άγνωστες, είτε είναι γνωστές αλλά δύσκολες. Αυτές μας βγάζουν από τη ζώνη άνεσης και συνήθως μας προκαλούν ανησυχία, αναστάτωση, άγχος ή φόβο. Όμως αυτές είναι εκείνες που μας βοηθούν να εξελιχθούμε. Εκεί είναι η ζώνη ανάπτυξης μας.

Υπάρχουν και κάποιες άλλες που η δυσκολία τους σχεδόν εξισορροπείται από το επίπεδο της δεξιότητας μας.

Η νοητική κατάσταση της Ροής

Όλοι έχουμε εμπλακεί σε κάποια δραστηριότητα στην οποία έχουμε βιώσει μια κατάσταση έντονης προσήλωσης και απόλυτης αφοσίωσης. Σε αυτές τις δραστηριότητες νιώθουμε ότι είμαστε πολύ ικανοί και ότι έχουμε τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης. Οι δεξιότητες μας λειτουργούν στο έπακρο. Η αίσθηση του χρόνου καθώς και οποιαδήποτε αρνητικά συναισθήματα εξαφανίζονται, ενώ μας πλημμυρίζει μια υπέροχη αίσθηση υπέρβασης. Όποτε έχουμε βιώσει αυτή την εμπειρία έχουμε βρεθεί στην κατάσταση της ροής.

Με το φαινόμενο της ροής έχει ασχοληθεί πρώτος ο ψυχολόγος Τσίζεντμιχάϊ. Ο ίδιος περιγράφει την νοητική κατάσταση ενός ατόμου που βρίσκεται σε ροή ως “όντας απόλυτα απορροφημένο σε μια δραστηριότητα για την ίδια την δραστηριότητα και μόνο. Το εγώ εξαφανίζεται. Ο χρόνος πετάει. Κάθε δράση, κίνηση και σκέψη ακολουθεί αναπόφευκτα την προηγούμενη, σαν να παίζεις τζαζ. Εμπλέκεσαι με όλο σου το είναι και χρησιμοποιείς τις δεξιότητες σου στο μέγιστο“.

Η Βέλτιστη Εμπειρίαόπως ο Τσίζεντμιχάϊ ονόμασε την κατάσταση αυτή – συμβαίνει όταν ένα άτομο προσπαθεί να ξεπεράσει τα όρια του, σε μια εθελοντική προσπάθεια να επιτύχει κάτι δύσκολο και ταυτόχρονα σημαντικό. Η Βέλτιστη Εμπειρία είναι λοιπόν κάτι το οποίο εμείς οι ίδιοι προκαλούμε να συμβεί.

Το μοντέλο της Ροής του Csikszentmihalyi’s αναγνωρίζει οκτώ διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις:

  1. Απάθεια– έλλειψη ενδιαφέροντος, το άτομο είναι απαθές
  2. Ανία– ανία, πλήξη, βαρεμάρα
  3. Χαλάρωση– ηρεμία ή έλλειψη ενθουσιασμού
  4. Άγχος– εστίαση στο πρόβλημα, αδυναμία εύρεσης εφικτής λύσης
  5. Έλεγχος– αίσθηση κυριαρχίας. Αυτοματοποίηση δεξιοτήτων με την εξάσκηση. Η δραστηριότητα παρουσιάζει δυσκολία, αλλά το άτομο νιώθει ότι ελέγχει την κατάσταση.
  6. Ανησυχία– ο λόγος που κάποιος μπορεί να παγώσει ή να παρατήσει την προσπάθεια
  7. Διέγερση– με την ενίσχυση της διέγερσης, το άτομο προσεγγίζει την κατάσταση με περισσότερο ενδιαφέρον και προσοχή
  8. Ροή– η νοητική κατάσταση που εξασφαλίζει ότι το άτομο εστιάζει απόλυτα στη δραστηριότητα, συνήθως έχει ένα απολύτως ικανοποιητικό αποτέλεσμα

Η κατάσταση ροής εμφανίζεται συχνά σε ανθρώπους που αριστεύουν στην ζωή, στην τέχνη, στα σπορ ή σε κάποιο χόμπι. Εξωτερικά μοιάζουν να το κάνουν με μεγάλη ευκολία, όμως οι ίδιοι γνωρίζουν ότι έχουν απόλυτα αφιερωθεί σε αυτό για να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο.

Η προσοχή μας και η τάξη του νου

Η βέλτιστη κατάσταση της εσωτερικής μας εμπειρίας συμβαίνει όταν στο μυαλό μας υπάρχει τάξη. Προϋπόθεση για να συμβεί αυτό είναι η ψυχική μας ενέργεια, ή αλλιώς η προσοχή μας, να επενδυθεί σε ρεαλιστικούς στόχους και οι δεξιότητες μας να ταιριάζουν στις επιλογές που έχουμε για δράση. Το κυνήγι ενός στόχου φέρνει τάξη στην συνείδηση ενός ατόμου, γιατί αυτό πρέπει να συγκεντρώσει την προσοχή του στο συγκεκριμένο καθήκον και προς στιγμή να ξεχάσει οτιδήποτε άλλο. Αυτές οι περίοδοι όπου κάποιος αγωνίζεται να ξεπεράσει τις διάφορες προκλήσεις είναι και οι πιο χαρούμενες της ζωή του. Έτσι, ένα άτομο που έχει αποκτήσει έλεγχο πάνω στην ψυχική του ενέργεια και έχει επενδύσει σε συνειδητά επιλεγμένους στόχους δεν μπορεί παρά να αναπτυχθεί σε ένα ανώτερο ον.

Ροή λοιπόν, είναι η νοητική κατάσταση λειτουργίας ενός ατόμου το οποίο εκτελεί μια δραστηριότητα στην οποία είναι απόλυτα απορροφημένο, βιώνει την εμπειρία με πλήρη συμμετοχή σε αυτήν, με μία αίσθηση ενεργητικής εστίασης και πλήρη ταύτιση, απολαμβάνοντας ταυτόχρονα όλη την διαδικασία.

Προσέξτε ότι δεν είναι η απλή ισορροπία δεξιοτήτων και δυσκολίας που προκαλεί την ροή, αλλά η ισορροπία στα υψηλά επίπεδα δεξιότητας και δυσκολίας. Σε χαμηλότερα επίπεδα, ακόμα κι αν έχουμε ισορροπία συνήθως υπάρχει απάθεια ή και έλλειψη ενδιαφέροντος.

Χαρακτηριστικά Ροής

Όλοι μας έχουμε βιώσει εμπειρίες ροής και είναι εύκολο να αναγνωρίσουμε τα χαρακτηριστικά τους:

  1. Υπάρχουν ξεκάθαροι στόχοι, απαιτητικοί αλλά επιτεύξιμοι
  2. Υψηλή συγκέντρωση και εστίαση προσοχής στη στιγμή και στην ίδια την δραστηριότητα
  3. Η δραστηριότητα μας προκαλεί εσωτερική παρακίνηση
  4. Αίσθηση γαλήνης και απώλειας αυτοσυνείδησης
  5. Θολή αίσθηση του χρόνου και αδυναμία αντίληψης του
  6. Άμεση ανατροφοδότηση
  7. Ισορροπία ανάμεσα στην δυσκολία του επιτεύγματος και στο επίπεδο της αναγκαίας δεξιότητας. Αίσθηση σιγουριάς και αυτοπεποίθησης.
  8. Αίσθηση προσωπικού ελέγχου πάνω στην προκειμένη κατάσταση αλλά και στο αποτέλεσμα
  9. Απώλεια της αίσθησης των φυσικών αναγκών

Θεωρητικά οι αθλητές και οι καλλιτέχνες έχουν προβάδισμα έναντι των υπολοίπων στο να βιώσουν την εμπειρία της ροής. Όμως η ροή μπορεί να κρύβεται ακόμα και στις καθημερινές εργασίες του σπιτιού ή στην ανάγνωση ενός καλού βιβλίου.

Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ίσως είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα καθώς έχουν σχεδιαστεί για να προκαλούν ροή. Αυτός είναι και ο λόγος που προκαλούν έντονο εθισμό σε εφήβους αλλά και ενήλικες.

Απαραίτητες δεξιότητες που οδηγούν σε ροή είναι:

  • η περιέργεια
  • το ενδιαφέρον για τη ζωή
  • η επιμονή και
  • η χαμηλή εγωκεντρικότητα

 

Τα 4 Στάδια της Ζωής

Τα 4 Στάδια της Ζωής 2401 1850 Manolis Stratakis

(Βασισμένο στις εργασίες του Carl Jung)

Ο Καρλ Γιουνγκ εντόπισε τέσσερα διαφορετικά στάδια της ζωής. Αυτά τα στάδια δεν έχουν να κάνουν με το τι δουλειά κάνουμε, πόσων ετών είμαστε, τι έχουμε επιτύχει ή πόσα χρήματα βγάζουμε. Επίσης τα στάδια αυτά δεν είναι γραμμικά. Δεν χρειάζεται να ολοκληρώσουμε κάποιο για να περάσουμε στο επόμενο. Μπορούμε να μπαίνουμε περισσότερο ή λιγότερο μέσα στο ένα ή στο άλλο, σε διαφορετικές φάσεις της ζωής μας.

Το Στάδιο του Αθλητή – Η περίοδος της Μίμησης

Σε αυτό το στάδιο, μας ενδιαφέρει κυρίως το σώμα μας και το πώς φαινόμαστε στους άλλους. Μπορούμε να κοιτάμε για ώρα το είδωλο μας στον καθρέπτη παρατηρώντας την εξωτερική μας εμφάνιση.

Δοκιμάζουμε πράγματα και αναπτύσσουμε τις πρώτες μας ανασφάλειες. Αρχίζουμε να αναγνωρίζουμε τις δυνατότητες και τις αδυναμίες μας.  Ερχόμαστε σε επαφή με τα συναισθήματα μας και προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς μας επηρεάζουν. Μιμούμαστε τους άλλους, έχοντας πολύ λίγο χώρο για να αναπτύξουμε αυτονομία. Νιώθουμε μια ανάγκη για συνεχή αποδοχή και επιβεβαίωση, ενώ υπάρχει παντελής απουσία προσωπικών αξιών και ανεξάρτητης σκέψης.

Ο σκοπός αυτού του σταδίου είναι να μας διδάξει πώς λειτουργεί ο κόσμος.

Το Στάδιο του Πολεμιστή: Η φάση της αυτο-ανακάλυψης

Εδώ αρχίζουμε να εντοπίζουμε τα σημεία πού διαφέρουμε από τους άλλους και βρίσκουμε μία πρώτη θέση στην κοινωνία. Κατανοούμε ότι είμαστε μοναδικοί. Ξεκινάμε να παίρνουμε κάποιες αποφάσεις μόνοι μας και δοκιμάζουμε τα όρια μας. Βγαίνουμε δειλά έξω από την ζώνη ασφάλειας και πειραματιζόμαστε με νέα μέρη, ανθρώπους και πράγματα. Έτσι εντοπίζουμε τι λειτουργεί για εμάς και τι όχι, κρατάμε τα πρώτα και πετάμε τα δεύτερα. Με αυτό τον τρόπο προχωράμε και εξελισσόμαστε.

Εδώ επίσης, προσπαθούμε να είμαστε καλύτεροι από τους άλλους. Θέλουμε να κυριέψουμε τον κόσμο. Να έχουμε περισσότερα. Μας αρέσει να συσσωρεύουμε πράγματα. Περνάμε μία φάση σύγκρισης και ανταγωνισμού.

Σε αυτό στάδιο είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε τα όρια και τους περιορισμούς μας, σε τι είμαστε καλοί και σε τι όχι, τι μπορούμε να καταφέρουμε και τι όχι. Η ζωή δίνει άπειρες επιλογές και μιας και δεν προλαβαίνουμε να τις έχουμε όλες, είναι σοφό να μείνουμε σε αυτές που μας ταιριάζουν καλύτερα.

Το Στάδιο της Δήλωσης: Η εποχή της Δέσμευσης

Εδώ ενοποιούμε τις γνώσεις και εμπειρίες που έχουμε αποκτήσει στα δύο προηγούμενα στάδια. Πλέον έχουμε δει τι λειτουργεί για μας και τι όχι, καταλαβαίνουμε πού τα καταφέρνουμε καλά και πού τα θαλασσώνουμε. Ξέρουμε τι μας εμπνέει και τι μας κρατάει πίσω. Ποιες από τις δραστηριότητες μας οδηγούν κάπου και ποιες δεν οδηγούν πουθενά. Ποιοι από τους φίλους και γνωστούς μας γεμίζουν ενέργεια και ποιοι μας αδειάζουν.

Παράλληλα, συνειδητοποιούμε ότι παρόλα όσα έχουμε αποκτήσει, δεν νιώθουμε γεμάτοι, ούτε και είμαστε ευτυχισμένοι. Ψάχνουμε τρόπους να κάνουμε την διαφορά στον κόσμο. Θέλουμε να δηλώσουμε ξεκάθαρα ποιοι είμαστε και τι προσπαθούμε να κάνουμε. Αισθανόμαστε την ανάγκη να προσφέρουμε στους άλλους.

Αυτά που μέχρι τώρα κυνηγούσαμε (χρήματα, δύναμη, αγαθά) θα συνεχίσουν να εμφανίζονται στη ζωή μας, αλλά δεν έχουν πια τόση αξία για εμάς όσο πριν. Πλέον γνωρίζουμε ότι υπάρχει κάτι περισσότερο στη ζωή από αυτά. Τα λαμβάνουμε, τα αποδεχόμαστε και είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτά, αλλά είμαστε και έτοιμοι να τα αφήσουμε οποιαδήποτε στιγμή. Αυτό είναι το στάδιο της προσφοράς.

Το Στάδιο του Πνεύματος: Η ώρα της κληρονομιάς

Εδώ πια έχουμε συνειδητοποιήσει τι έχει για εμάς νόημα και είναι σημαντικό. Εργαστήκαμε σε όλη μας τη ζωή, είχαμε διάφορες επιτυχίες, κερδίσαμε ότι έχουμε σήμερα. Αυτό που μας ενδιαφέρει από δω και πέρα, δεν είναι να επιτύχουμε περισσότερα αφού η ηλικία μας και η ενέργεια μας δεν το επιτρέπουν, αλλά να εξασφαλίσουμε ότι όσα κερδίσαμε θα συνεχίσουν να υπάρχουν και θα αξιοποιηθούν μετά από εμάς.

Σε αυτό πια το στάδιο αντιλαμβανόμαστε ότι σε κανένα από τα προηγούμενα δεν είχαμε γνωρίσει τον πραγματικό μας εαυτό. Συνειδητοποιούμε ότι είμαστε κάτι πολύ περισσότερο από τα υπάρχοντα μας, τους φίλους, την οικογένεια κι από ολόκληρο το περιβάλλον μας.

Επίσης καταλαβαίνουμε ότι δεν θα είμαστε για πολύ καιρό ακόμα σε αυτό τον πλανήτη. Ερχόμαστε πιο κοντά σε πνευματικές και «θεϊκές» αναζητήσεις. Γινόμαστε παρατηρητές της ζωής μας. Μας ενδιαφέρει η κληρονομιά που θα αφήσουμε.

 

Εσείς ποια από τα παραπάνω στάδια έχετε βιώσει;

Σε ποιο ή ποια βρίσκεστε σήμερα;

 

Ο δρόμος προς την αυτοεκτίμηση

Ο δρόμος προς την αυτοεκτίμηση 3032 2139 Manolis Stratakis

Η εικόνα του εαυτού μας και των δυνατοτήτων μας υπόκειται σε μία καθημερινή δοκιμασία: από τους άλλους αλλά και από τον ίδιο μας τον εαυτό! Αυτή όμως η εικόνα είναι που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το πού θα μας οδηγήσει ο δρόμος προς την αυτοεκτίμηση μας.

Όλοι εκείνοι που μας γνωρίζουν έχουν μια γνώμη για εμάς. Ανάλογα με το πόσο πολύ ή καλά μας γνωρίζουν, αυτή η γνώμη μπορεί να είναι είτε πρόχειρη και επιφανειακή είτε προσεκτική και εμπεριστατωμένη. Βέβαια μια γνώμη είναι πάντα υποκειμενική και μπορεί να είναι περισσότερο θετική ή περισσότερο αρνητική, ανάλογα με την προδιάθεση που υπάρχει απέναντι μας. Επίσης είναι δυναμική, δηλαδή αλλάζει με τον χρόνο.

Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι δεν έχουν μόνο οι άλλοι γνώμη για εμάς, αλλά και εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας. Όλοι οι άνθρωποι έχουν μια γνώμη για τον εαυτό τους. Έτσι, για το πώς βλέπουμε συνολικά τον εαυτό μας, δεν μετράει μονάχα η γνώμη που έχουν οι άλλοι, αλλά και η δική μας.

Ας πάρουμε την απλουστευμένη περίπτωση που φαίνεται στο διάγραμμα, όπου έχουμε τέσσερις περιπτώσεις: στον κατακόρυφο άξονα η γνώμη των άλλων που μπορεί να είναι θετική ή αρνητική και αντίστοιχα στον οριζόντιο, η δική μας γνώμη που επίσης μπορεί να είναι θετική ή αρνητική:

  • Όταν και οι άλλοι μας βλέπουν θετικά και εμείς βλέπουμε θετικά τον εαυτό μας, τότε έχουμε αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση μας κοιτάζει ψηλά.
  • Όταν οι άλλοι μας βλέπουν θετικά αλλά εμείς δεν συμμεριζόμαστε την άποψη τους και βλέπουμε αρνητικά τον εαυτό μας, νιώθουμε ανασφάλεια. Καθώς οι άλλοι πιστεύουν σε εμάς, έχουν κατά συνέπεια υψηλές απαιτήσεις. Εμείς αντίθετα δεν πιστεύουμε στον εαυτό μας και φοβόμαστε ότι θα τους απογοητεύσουμε. Έτσι έχουμε πεσμένο ηθικό και κατακλυζόμαστε από συναισθήματα θλίψης, ενοχής και άγχους.
  • Στην περίπτωση που οι άλλοι μας βλέπουν αρνητικά, ενώ εμείς έχουμε θετική εικόνα για τον εαυτό μας, γινόμαστε επιθετικοί. Προσπαθούμε (πολλές φορές μάταια) να αποδείξουμε τι αξίζουμε κι αυτό μας δημιουργεί αναστάτωση και άγχος.
  • Τέλος, όταν και οι άλλοι και εμείς έχουμε αρνητική εικόνα για τον εαυτό μας, γινόμαστε κυνικοί. Ίσως νιώθουμε απογοήτευση ή ακόμα και απελπισία. Συνήθως υιοθετούμε μια στάση περιφρόνησης και αλαζονείας.

Όταν έχουμε χαμηλή αυτοπεποίθηση, δεν πιστεύουμε στις δυνατότητές μας, όποτε και – ακριβώς για αυτόν τον λόγο – δεν τις αξιοποιούμε. Έτσι έχουμε φτωχά αποτελέσματα σε έναν ή περισσότερους τομείς της ζωής μας. Όμως εκείνο το κομμάτι του εαυτού μας που γνωρίζει ότι μπορούμε να επιτύχουμε κάτι καλύτερο, μας επικρίνει για τα φτωχά μας αποτελέσματα. Η χαμηλή μας απόδοση εκλαμβάνεται ως απόδειξη ότι δεν έχουμε δυνατότητες ή ότι δεν προσπαθούμε αρκετά, με αποτέλεσμα την παραπέρα μείωση της αυτοπεποίθησης μας.

Ένα παράδοξο που προκύπτει στην περίπτωση της χαμηλής αυτοεκτίμησης είναι ότι όσο περισσότερο οι γύρω μας εξαίρουν τις δυνατότητές μας, τόσο περισσότερο χαμηλώνει η αυτοεκτίμησή μας (από την κυνικότητα περνάμε στην ανασφάλεια). Αυτό συμβαίνει επειδή ανοίγει η διαφορά ανάμεσα σε αυτό που πιστεύουν οι άλλοι και σε αυτό που πιστεύουμε εμείς.

Όσο όμως προχωράμε στον δρόμο της προσωπικής μας ανάπτυξης, τόσο η γνώμη μας για τον εαυτό μας αποκτάει θετικό πρόσημο. Έτσι, νομοτελειακά μπαίνουμε στην περιοχή της αυτοπεποίθησης και η αυτοεκτίμηση μας ολοένα και ενισχύεται.

Μεθοδολογία στοχοθέτησης SMART: Βάζετε στόχους ή απλά έχετε ευσεβείς πόθους;

Μεθοδολογία στοχοθέτησης SMART: Βάζετε στόχους ή απλά έχετε ευσεβείς πόθους; 3408 2381 Manolis Stratakis

Η μεθοδολογία στοχοθέτησης SMART έρχεται να μας βοηθήσει ώστε να εξασφαλίσουμε ότι οι στόχοι μας θα είναι:

 

  • Specific (simple, sensible, significant)
  • Measurable (meaningful, motivating)
  • Achievable (agreed, attainable)
  • Relevant (reasonable, realistic and resourced, results-based)
  • Time bound (time-based, time limited, time/cost limited, timely, time-sensitive)

Δηλαδή:

  • Συγκεκριμένοι
  • Μετρήσιμοι
  • Επιτεύξιμοι
  • Ρεαλιστικοί και
  • Χρονικά προσδιορισμένοι

Ακόμη καλύτερα να είναι SMARTER,

  • Evaluated (Αξιολογημένοι)
  • Reviewed (Αναθεωρημένοι)

Η θέση μας στη ζωή αλλάζει καθημερινά, το ίδιο οι ανάγκες και οι επιθυμίες μας. Κατά συνέπεια πρέπει να αξιολογούμε και να αναθεωρούμε και τους στόχους μας.

Αν νομίζουμε ότι έχουμε θέσει στόχους χωρίς να τους έχουμε περάσει από το φίλτρο του SMART, κατά πάσα πιθανότητα ΔΕΝ είναι στόχοι, είναι απλά επιθυμίες ή ευχές!

 

Μάθετε πώς.. μαθαίνετε!

Μάθετε πώς.. μαθαίνετε! 3408 2381 Manolis Stratakis

Τα 4 Στάδια της Μάθησης                        

Η διαδικασία της μάθησης μας περνάει από 4 στάδια.

  1. Στο αρχικό στάδιο, αυτό της Ασυνείδητης Άγνοιας, κάτι μας είναι απόλυτα άγνωστο. Δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξη του. Ας υποθέσουμε για παράδειγμα, ότι δεν γνωρίζουμε ότι υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο είδος εντόμου στο δάσος του Αμαζόνιου. Κάποια στιγμή, ένας φίλος αναφέρεται σε αυτό και μας λέει το όνομα του. Λέγεται examplinsect.
  2. Μόλις περάσατε στο επόμενο στάδιο μάθησης, τη Συνειδητή Άγνοια. Γνωρίζετε ότι υπάρχει εκείνο το έντομο, γνωρίζετε το όνομα του αλλά και πάλι δεν γνωρίζετε τίποτα άλλο γι αυτό. Σε αυτό το στάδιο γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε.
  3. Σε μερικές εβδομάδες τυχαίνει να παρακολουθήσετε ένα ντοκιμαντέρ για την άγρια ζωή και μαθαίνετε πολλά κι ενδιαφέροντα πράγματα για το examplinsect. Τα χρώματα του, τι τρώει, πού ζει, πώς πολλαπλασιάζεται, κλπ.

Έχετε μόλις εισέλθει στο τρίτο Στάδιο, αυτό της Συνειδητής Γνώσης, στο οποίο και θα παραμείνετε για λίγο καιρό.

  1. Εάν όλα αυτά που μάθατε σας κεντρίσουν το ενδιαφέρον πιθανώς θα αναζητήσετε περισσότερες πληροφορίες για το examplinsect στο web, σε βιβλία και αλλού. Αυτό θα ενισχύσει τις γνώσεις σας και θα σας επιτρέψει να περάσετε στο τελικό στάδιο της Ασυνείδητης Γνώσης. Σε αυτό το στάδιο δεν χρειάζεται πια να κάνετε συνειδητή προσπάθεια για να θυμηθείτε τις πληροφορίες που έχετε στη μνήμη σας. Αυτές – ή οι περισσότερες από αυτές – ανακτούνται εύκολα καθώς τις χρειάζεστε.

Τα ίδια λίγο-πολύ ισχύουν και με τις ικανότητες και τις δεξιότητες μας. Υπήρξε κάποια μακρινή εποχή, όταν είσαστε πολύ μικροί, όταν για πρώτη φορά είδατε ένα ποδήλατο.

  1. Πριν από εκείνη τη στιγμή βρισκόσασταν στο στάδιο της Ασυνείδητης Άγνοιας και της Ασυνείδητης Ανικανότητας (δεν γνωρίζατε ότι υπάρχουν ποδήλατα και ακόμα περισσότερο δεν είχατε την ικανότητα να τα οδηγήσετε).
  2. Ακριβώς τη στιγμή που είδατε το πρώτο σας ποδήλατο και αναρωτηθήκατε τι είναι αυτό, περάσατε στο στάδιο της Συνειδητής Ανικανότητας. Μάθατε ότι υπάρχουν εκείνα τα μαγικά παιχνίδια που λέγονται ποδήλατα και ότι κάποια άλλα παιδιά μπορούν να τα οδηγήσουν, αλλά εσείς ακόμα δεν είχατε αυτή την ικανότητα.

Πέρασαν μήνες, ήρθαν τα γενέθλια σας και ο πατέρας σας μπαίνει στο σπίτι με ένα μεγάλο κουτί. Σωστά μαντέψατε! Ένα μικρό ποδήλατο με βοηθητικά ροδάκια! Περιμένετε όμως, πρέπει να είστε προσεκτικοί. Θυμηθείτε ότι ακόμα βρίσκεστε στο δεύτερο στάδιο. Ανοίγετε το κουτί, βγάζετε από μέσα το ποδήλατο και το πρώτο πράγμα που μπορείτε να κάνετε χωρίς άλλες γνώσεις είναι να καθίσετε πάνω του. Μπράβο, είστε σε καλό δρόμο! Προσπαθείτε να πατήσετε τα πετάλια αλλά αυτό είναι λίγο μπέρδεμα. Πατάτε και με τα δύο σας πόδια και το άτιμο δεν προχωράει.

  1. Προοδευτικά όμως με κάθε προσπάθεια που κάνετε κατανοείτε και περισσότερο πώς λειτουργεί. Επανάληψη μήτηρ μαθήσεως! Σε μερικές μέρες είστε ασταμάτητοι. Μπορείτε να κινείστε με αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία ανάμεσα στα έπιπλα του σπιτιού. Συγχαρητήρια, μόλις μπήκατε στο τρίτο στάδιο μάθησης, αυτό της Συνειδητής Γνώσης!

Όσο παραμένετε σε αυτό το στάδιο γνωρίζετε πλέον ότι μπορείτε να οδηγήσετε ένα ποδήλατο αλλά ακόμα χρειάζεται να σκεφτείτε πριν κάνετε συγκεκριμένους χειρισμούς  όπως να στρίψετε το τιμόνι, να πατήσετε φρένο ή ακόμα και να ισορροπήσετε. Και έπειτα, όταν βγείτε στο πάρκο ή στο δρόμο έρχεστε αντιμέτωποι με ακόμα μεγαλύτερες προκλήσεις όπως ανηφόρες, κατηφόρες, πεζούς, λακκούβες, άλλα ποδήλατα, σκύλους, γάτες, ακόμα και αυτοκίνητα ή φορτηγά.

  1. Αν όμως συνεχίσετε να καβαλάτε το ποδήλατο σας και να βγαίνετε έξω από τη ζώνη άνεσης αρκετά συχνά, είναι θέμα χρόνου να τελειοποιήσετε τις τεχνικές σας. Από αυτό το σημείο και πέρα δεν χρειάζεται πια να σκεφτείτε πριν πατήσετε φρένο ή στρίψετε. Αυτό γίνεται αυτόματα και χωρίς καμία συνειδητή προσπάθεια. Η ισορροπία πάνω στο ποδήλατο μετεξελίσσεται σε δεύτερη σας φύση. Τώρα πια βρίσκεστε στο τελικό σκαλοπάτι στη σκάλα της μάθησης, είστε πλέον εξοπλισμένοι με τα υπερόπλα της Ασυνείδητης Γνώσης και της Ασυνείδητης Ικανότητας.

 

Σύνοψη

Στάδιο 1: Έχουμε Ασυνείδητη Άγνοια (ή Ανικανότητα) – Δεν γνωρίζουμε καν την ύπαρξη κάποιας γνώσης ή ικανότητας. Δεν γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε.

Στάδιο 2: Έχουμε Συνειδητή Άγνοια (ή Ανικανότητα) – Γνωρίζουμε για την ύπαρξη αλλά για την καθαυτή γνώση ή ικανότητα έχουμε πλήρη άγνοια. Γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε.

Στάδιο 3: Έχουμε Συνειδητή Γνώση (ή Ικανότητα) – Γνωρίζουμε και κατέχουμε την καθαυτή γνώση ή ικανότητα. Γνωρίζουμε ότι γνωρίζουμε.

Στάδιο 4: Έχουμε Ασυνείδητη Γνώση (ή Ικανότητα) – Δεν γνωρίζουμε (έχουμε ξεχάσει) την ύπαρξη κάποιας γνώσης ή ικανότητας μας. Δεν γνωρίζουμε ότι γνωρίζουμε.

 

 

 

Μια εισαγωγή στα συναισθήματα  

Μια εισαγωγή στα συναισθήματα   3408 2381 Manolis Stratakis

Βασικά συναισθήματα

Τα ακόλουθα θεωρούνται τα 8 βασικά μας συναισθήματα. Από την ανάμιξη αυτών πηγάζουν όλα τα υπόλοιπα:

  • Χαρά
  • Εμπιστοσύνη
  • Φόβος
  • Έκπληξη
  • Λύπη
  • Αηδία
  • Θυμός
  • Προσμονή

Καθώς τα βασικά συναισθήματα συνδυάζονται μεταξύ τους, προκύπτουν νέα ανάμικτα και πιο πολύπλοκα συναισθήματα!

ΑΒΑ+Β
ΧαράΕμπιστοσύνηΑγάπη
ΕμπιστοσύνηΦόβοςΥποταγή
ΦόβοςΈκπληξηΔέος
ΈκπληξηΛύπηΑπογοήτευση
ΛύπηΑηδίαΤύψη
ΑηδίαΘυμόςΠεριφρόνηση
ΘυμόςΠροσμονήΕπιθετικότητα
ΠροσμονήΧαράΑισιοδοξία

 

Ο τροχός των συναισθημάτων του Robert Plutchik

 

Μελετήστε λίγο τον τροχό ώστε να κατανοήσετε πώς σχετίζονται, αναμιγνύονται και αλληλεπιδρούν τα συναισθήματα μας!

Αυτό θα εμπλουτίσει το συναισθηματικό σας λεξιλόγιο και θα σας δώσει σημαντική συνειδητοποίηση!

Καλεστε μας

+30 2810 258371

E-mail

info@innobatics.com

Διευθυνση: Γεωργιου Βασιλακη 73, 71410, Ηρακλειο Κρητης, Ελλαδα

© 2020 All rights reserved by Innobatics Sitemap